ცოფიანი

ყველა სხვა ბლოგის თავზეც გავიარე

ჩემი პირველი ავტო საგზაო შემთხვევა (ეს სად ვკვდები)

ა

მორიგი უაზრო დღე ჩემს ცხოვრებაში…
ვითომ?
თურმე არა…

დილა… დაახლოვებით 11 საათი. ჩემი 4 წლის ძმა ცდილობს რო კომპიუტერი ჩართოს. ვლანძღავ და ვაგდებ ჩემი ოთახიდან. ჭანჭლზე ვიკიდებ რო გამოცდის კონსულტაციაზე ვარ მისასვლელი. ვიძნებ. დღის 2 საათი. ვიღვიღძებ საბოლაოდ. დედაჩემს ვეუბნები რო გამორთოს კომპი და გავიდეს ჩემი ოთახიდან. ვდგები _ დილა სტანდარტულად იწყება. ნუ, ჩემთვის დილაა.

ვუზივარ კომპიუტერს, ჩემთვის ვმოდერირებ ფორუმზე. ვატრაკებ და მიხარია რა… მერე ვჭამე. ისევ კომპი.
დედაჩემი მაგზავნის “აიეტი”–ს სააბონენტოს გადასახდელად. მივდივარ, ვიხდი. ზაადნო ვყიდულობ ფორმატს საკურსოსთვის. მოვდივარ სახლში და ძმაკაცს ვხედავ როგორ ეჩალიჩება მანქანას _ LADA 111 (კაკრას მაგისი სურათი დევს ზევით). ვეკითხები რა ხდება. არაფერი ისეთი. თურმე კიკეთში აპირებენ ეგ (არჩილა) და მაგისი ძმაკაცი (ნუ მეც ვიცნობ, მაგარი მასტია) ურუშა. თოვლის ნახვა გვინდაო. მივყვები. ავედით ვნახეთ თოვლი. გაგვიტყდა რო დასალევი არ ავიტანეთ და მალევე გამოვბრუნით. იქით მიმავალ გზაზეც და აქეთაც რემენი მიკეთია და ტვინს ვტყნავ რო რამე ავარია რო მოგვივიდეს და ა.შ.
არჩილა “ადსკი ვადილაა”… მერე რა რო ყლე მანქანა ჰყავს. მოსახვევებში ზანოსები ევასება მაგრად.
მოკლედ ჩამოვდივართ… ვუახლოვდებით წყნეთს და… ოპააა… არჩილამ ამოუწია რუჩნოი მოსახვევში…. ადრეც ამოუწევია და შეჩვეული ვარ… მარა ამჯერად მოვლენები ძველებურად არ განვითარებულა. ჩემი ფიქრები იმ მომენტში: მოსახვევი. აუ კიდე რუჩნოი ამოუწია. საკაიფოდ მიაქ ტრაკი. ე, რაღაც ნიტოა _ ძაან წაგვიღო… პიზდეც.. ყლეზე ვართ. (ამ დროს მანქანა გზის პირას ღარში ჩავარდა) ბლიად. მგონი ვყირავდებით (მარცხენა მახრე ჰაერში იწევა). გაჩერდა. ვეშვებით. გადავრჩით.

ურუშა პანიკაშია. მე რეაქცია არ მაქვს (რაც ვაზიანეის დაბომბვაში მოვყევი იმის მერე აღარაფერზე ვიზმენდები). არჩილა მე მიტრაკებს _ დამთარსეო :)))

გამოვიდა ისე რო უკანა ბორბალი გავხიეთ და გლუშიტელი დავაზიანეთ. მომეშვა _ ხადავოი არაა დაზიანებული. მე მეგონა ბორბალი გაგვძვრებოდა.

ნუ ბორბალს გასდის მარა ჯერ დაბერილია. გადავწყვიტეთ გავიაროთ იმდენი რამდენსაც შევძლებთ სანამ დაიშვებს. მალევე დაიშვა და გავჩერდით. არჩილა რეკავს ძმაკაცთან (წეროსთან). წერო ცოტა ხანში ამოდით თავისი მანქანით და ამოაქვს კლუჩი. ნუ ჩვენ მაგარი სირი კლუჩი გვქონდა და იმით ვერ ვხსნიდით ბორბალს რო გამოგვევცალა…

დიდი მადლობა წეროს.

ვუშვებ ოთხივე ვინტს. არჩილა ბორბალს ცვლის. ჩავდივართ თბილისში და ჩვენი გადარჩენის აღსანიშნავად ლუდებს ვყიდულობთ და მე5 პლატოზე (ნუცუბიძის) ვსვავთ არჩილას მანქანაში მე, არჩილა, ურუშა და რათქმაუნდა წერო. ვყიდულობთ რა… არჩილამ იკისრა ისევ ლუდები და “ტრიკორაჩკები”.

მიუხედავად საგზაო შემთხვევისა, დღე აშკარად მაგარი გამოდგა🙂 ყოველ შემთხვევაში ჩემთვის :))

ეხლა სახლში რო მოვბრუნდი, გავიფიქრე: რა ტეხავს ლადაში რო დავბრედილიყავი….😀

ზატო გზაში (იქით რო მივდიოდით) სურათები გადავიღე… ლამაზი პეიზაჟი იყო, მარა მანქანის ვიბრაციის და სიჩქარის გამო გაიდღაბნა.

მაინც დავდებ:

ა

ა

ა

ა

ა

ა

სახლში მშვიდობით ჩამოვაღწიეთ (საბედნიეროდ). ათე ჩვენთან…..😀😀😀

ჩემი პირველი ავარია იყო დღეს სხვათაშორის. იმედია, მეტში აღარ მოვყვები🙂

მე რა… მე კიდე მიბმული ვიყავი რემნით.. არჩილას და ურუშას ეკითხათ😀

2 responses to “ჩემი პირველი ავტო საგზაო შემთხვევა (ეს სად ვკვდები)

  1. egoist hedgehog January 19, 2010 at 3:22 AM

    zura chveuli ampluit neta ratom ar aris am werilshi araferi axali chemtvis?!

  2. acho January 20, 2010 at 1:02 AM

    zorbeg azri ar aqvs remens rame ro momxdariyo mainc mokvdebodi😀

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

%d bloggers like this: